Een indrukwekkend verslag van een moeder, de auteur, die het proces weergeeft wat zij samen met haar omgeving heeft doorgemaakt tijdens de ontwikkeling en opvoeding van haar zoon Joost. Deze jongen lijdt aan de aan autisme verwante contactstoornis PDD-NOS. Ook de ontwikkeling die de moeder doormaakt tijdens dit proces is heel mooi beschreven. De moeder wil haar kind doorgronden en de positieve mogelijkheden benutten. Zij treedt in zijn wereld om contact met hem te maken. De cirkel van liefde, van onvoorwaardelijke liefde en acceptatie, is van belang voor Joost, maar ook voor haarzelf. Zij vergaart informatie door middel van workshops, cursussen op dit terrein en past die toe, aangepast aan aan de specifieke situatie van Joost. Zij volgt diverse therapie?n met hem en doet er haar voordeel mee. Zo werkt ze ook met een groep vrijwilligers, die de zorg voor Joost met haar delen. Een hoopgevend en heel praktisch boek voor ieder, die een speciaal kind heeft. Praktische adressen en informatie over de gebruikte methodes completeren deze interessante uitgave. Recensie: NBD Biblion ------------------------------------------------------ Drachtster schrijft boek over haar verbinding met haar autistische zoon De Drachtster Anita Speelman presenteerde afgelopen dinsdag haar eerste boek: Hartsverbinding. Het boek is autobiografisch en educatief tegelijk. Het verhaal gaat over haar zoon Joost, die toen hij twee jaar oud was, de diagnose aan autisme verwante stoornis (PDD-NOS) kreeg. Joost is inmiddels achttien en volgt een reguliere MBO opleiding. Dat het goed gaat met hem, is niet vanzelfsprekend. Speelman greep als laatste strohalm het Son Rise programma aan. De redding - zo bleek later - voor haar zoon en haar gezin. 'Ik heb altijd al veel losse flodders opgeschreven, legt Speelman uit. Ik moest dingen van me afschrijven, wanneer het thuis weer eens uit de hand was gelopen. De laatste twee jaar heeft Speelman er eigenlijk een echt boek van gemaakt. Toen Joost vier jaar oud was, was de situatie onhoudbaar. Anita noemt de Joost van toen een ongeleid projectiel. Hij maakte geen contact, keek zijn ouders niet aan, praatte vrijwel niet en eiste alle aandacht op. Wanneer Anita en haar man de aandacht lieten verslappen, ontstonden meteen de gevaarlijkste situaties. Hij sprong boven van de trap, rende van hen weg de straat op, stopte het toilet vol met allerlei voorwerpen etc. Anita kreeg een burn out door alle wanhoop en het verdriet. Ze las het boek Verbroken Stilte van Barry Neil Kaufman. Een week later zag ze op televisie een programma over ditzelfde Son Rise programma als in het boek werd beschreven. Als laatste redmiddel ging Speelman naar een bijeenkomst die voor het eerst in Nederland werd gehouden. De essentie is eigenlijk dat je op een spelende manier op een interactieve manier contact met je kind probeert te krijgen, hem uitdaagt zijn grenzen te verleggen, veelal een op een. De speelkamer was bij ons een groot succes. Zes jaar heb ik met hem gespeeld, eerst alleen op zijn slaapkamer, later ook beneden, in de keuken en uiteindelijk ook buiten. De resultaten waren groots. Vier weken waren ze samen aan de slag en daar was de eerste grote mijlpaal. ,,Ik haalde hem op bij het MKD (wat nu het MOD is). Normaal stond ik in de startblokken om hem vast te grijpen, anders rende hij me voorbij. Nu stond hij daar, voor het raam met zijn neusje tegen de ruit gedrukt. Hij vloog me vervolgens in de armen en riep mama. Kippevel krijg ik er nog van. En toen wist ik, ik wil meer. Het hele verhaal is te lezen in het boek Hartsverbinding. Niet alleen een ontroerend verhaal met gelukkig een heel positief verloop, maar ook een boek dat ouders in een soortgelijke situatie kan inspireren en handvaten kan bieden. ,,Omdat ieder kind en zijn omstandigheden anders is, zal de winst in ieder gezin verschillend zijn, maar het is de inzet meer dan waard. Joost zelf vindt het fantastisch dat zijn moeder een boek heeft geschreven. Hij heeft het alleen niet gelezen. ,,Hij is geen boekenwurm en gebruikt zijn dyslexie dan even als handig smoesje, lacht Anita. Anita runt nu sinds twee jaar samen met Lizette Rosenboom de praktijk Samenwijzer, voor alle betrokkenen bij kinderen in het autistisch spectrum. Voordat ze Joost kreeg, was Anita hondentrimster. ,,Ik heb lang de illusie gehad alles te kunnen combineren, lacht Anita. Dat is dus niet gelukt, maar wel heeft ze dus Samenwijzer en Hartsverbinding, Ruimte voor Bijzondere Ouders. En heel belangrijk een zoon met wie het heel goed gaat. Recensie: Jessica de Groot, Breeduit