Verdwaald verlangen

Recencies

Een passage uit het boek Verdwaald verlangen.

Wat is angst? Angst is niets anders dan een gebrek aan informatie.

Nou, denk ik bij mijzelf, dat vind ik toch wel een erg nuchtere, zakelijke constatering voor datgene wat als een bedreigende schaduw al sinds jaar en dag bij mij is. Nu hoor ik dat angst niets anders is dan een gebrek aan informatie. Het geeft mij even het gevoel dat mijn angst niet echt serieus genomen wordt. Aan de andere kant word ik ook geraakt door de simpelheid van de constatering dat angst niets anders is dan een gebrek aan informatie. Eigenlijk moet ik toegeven dat het de angst kleiner maakt dan in mijn beleving. Het is alsof de angst daardoor wat van zijn kracht verliest en dat de lading die ik er mogelijk aan gegeven heb, er een beetje afgehaald wordt.

Als je alle informatie hebt met betrekking tot waarvoor je bang bent, ben je niet bang meer.

Op zich is dat een logische redenering. Maar om aan alle informatie te komen, moet ik wel naar die angst gaan kijken en de confrontatie ermee aangaan. Ik voel meteen hoeveel angst ik heb voor mijn angst. Ik heb hem liever altijd ver van mij willen houden, maar het is mij nooit gelukt, aangezien hij altijd bij mij is. Nu moet ik hem dus heel dichtbij laten komen.

Als je alle informatie hebt met betrekking tot je angst, ben je niet bang meer. Dan loop je er niet voor weg, maar ga je ernaar toe.

Daarin ligt een uitnodiging. Wellicht moet ik de angst niet langer als een vijand beschouwen waartegen ik moet strijden, maar misschien meer als een metgezel die mij mogelijk iets te vertellen heeft en waarmee ik in die zin zou kunnen samenwerken.

Angst is een gebrek aan informatie.

Ik voel dat die zin een eyeopener is voor mij. Als ik informatie wil, zal ik met andere ogen naar de angst moeten gaan kijken. Tevens voel ik de vrijheid die ik mijzelf geef om dat te doen. Bovendien voel ik ook de opwinding vanwege het feit dat ik een stap ga zetten door alleen op reis te gaan. ‘Geloof je in God?’ ‘Je moet eens wat meer vertrouwen hebben.’ ‘Je hoeft het niet alleen te doen.’ Met mijn verstand weet ik dat ik op God kan vertrouwen, maar God voelt zo ver weg.

Die angst kan ook een stem zijn die tot jou spreekt, waarbij jij je gedwongen voelt om op de gebruikelijke manier te reageren in plaats van dat jij deze angst naar jouw eigen behoefte anders wilt gaan interpreteren. Op het moment dat jij je angstig voelt, betekent het nog niet dat jij je dan maar moet overgeven aan die angst. De angst kan een confrontatie zijn waardoor jij je af moet vragen: waar sta ik op dit moment? Kan de angst jou nóg meer onzeker maken waardoor jij je onmacht nog nadrukkelijker voelt? Het kan ook een uitnodiging zijn om te laten zien wat jij wilt laten zien. Je hoeft niet altijd met angst op angst te reageren. Die angst is niet tégen jou, maar die angst is er vóór jou, om jou te dienen. Het nodigt jou als het ware uit in je kracht te gaan staan.
Je opdracht is om geluk te ervaren, en het geluk kan ook samengaan met de angst. Een van de dingen die jij tegenkomt, is de onzekerheid omtrent jouw bestaan − en dat is angst. Maar wat je ook tegenkomt, laat je leiden. Heb vertrouwen. ‘Wie in Mij gelooft, zal in niets tekortkomen.’ Geloof erin en het komt goed. En hoe het dan ook komt, het komt zoals het komen moet.
Hoe luister jij naar Gods stem, als God spreekt in jouw angst? Als God aan jou vraagt: ‘Ga eens met Mij om? Niet zoals jij het wilt, maar zoals Ik het wil. Gooi je eens open, maak eens een blanco blad.’ ‘Ja, maar…’ Maar God zegt: ‘Er is geen maar. Er is maar één ding en dat ben Ik en als je Mij ziet in alles en blijft zien in alles, dan zie je Mij en voor Mij hoef je niet bang te zijn. Volg Mij maar, ook door je angst heen.’ God vraagt jou als het ware: ‘Blijf bij Mij, wat er ook gebeurt, wat je ook denkt dat er gebeurt.’

Er is geen dag, er is geen nacht. De nacht is eigenlijk de dag in een vorm van verloren licht. Als ik het licht in deze kamer uitdoe, is het nacht, maar er verandert niets. Als ik het licht aandoe, is het weer dag, maar er is nog niets veranderd. Het enige wat veranderd is, is jouw controle over de zaak. Met die nacht is niets mis, er gebeurt helemaal niets, maar jij laat het gebeuren. Door jouw angst trek je het naar je toe.
Als God in jouw angst spreekt en zegt: ‘Trek het niet naar je toe’, dan is dat het antwoord op de angst, want dan blijkt angst eigenlijk niet te bestaan. Je zult het merken, hij verdwijnt. Er is geen angst, alleen als je hem hebt, lijkt hij er wel te zijn en zolang je hem hebt, weet je ook: ik ben er nog niet. Dat is ook wat je graag wilt. Je wilt geen doodlopende weg.

Nee, ik wil een doorlopende weg.