Sneeuwvlokje
Marjan van Tilborg | meer informatie...
Sneeuwvlokje verschijnt 7 september. U kunt het boek nu al bestellen door een e-mail te sturen naar E-mail: info@248media.nl
‘Zo vond de koningin Sneeuwvlokje in de tuin. Ze bewoog niet meer en lag stil en bleek in het gras. De koningin moest huilen, toen ze haar zo zag liggen. Zij wist dat haar dochter verslaafd was aan de appeltjes van de heks. De koningin hoopte steeds maar weer dat Sneeuwvlokje zou stoppen met het eten van de giftige appeltjes. Ze nam haar kind in de armen en droeg haar naar haar bedje.’
De liefde van ouders voor hun kind is onvoorwaardelijk, maar ook het omgekeerde geldt: de liefde van een kind voor zijn ouders is onvoorwaardelijk. Als een ouder verslaafd is, bijvoorbeeld aan alcohol of drugs, is het voor het kind niet goed te begrijpen wat er aan de hand is.
Door dit sprookje ontstaat er herkenning bij het kind. Het gaat begrijpen wat een verslaving is en hoe moeilijk het is om ervan af te komen.
De schrijfster, tekentherapeute van beroep, heeft achter in het boek een aantal tekenopdrachten toegevoegd die het kind van een verslaafde ouder kunnen helpen zijn ervaring te verwerken.
Dit boek bestellen?
Wilt u dit boek bestellen druk dan op de knop 'bestellen'. Geef u naam, adres en woonplaats op en u ontvangt een bestelbevestiging. Er worden geen verzendkosten in rekening gebracht.
Recencies
Een passage uit Sneeuwvlokje
Er was eens een prachtig kasteel, dat aan de rand van een mooi donker bos stond. In dat kasteel woonden een koning en koningin, zij hadden twee dochters.
Een van de dochters werd Sneeuwvlokje genoemd, omdat haar huid zo blank was als sneeuw, haar haar zo zwart als ebbenhout en haar lippen zo rood als rode rozen. Sneeuwvlokje zat soms hele dagen in haar kamertje in het kasteel zonder dat iemand wist waarom. Ze deed dan haar deur op slot en wilde met niemand praten. Ze wilde ook niet eten en drinken. De koning en de koningin maakten zich zorgen om Sneeuwvlokje.
Zij vroegen zich af: wat is er toch aan de hand was met ons mooie prinsesje?
Sneeuwvlokje voelde zich vaak verdrietig en alleen. Er spookten allerlei gedachten door haar hoofd. Er waren veel dingen in de wereld die ze niet begreep. Ze had het idee dat ze hier niet thuishoorde en dat ze van een andere wereld kwam. Haar moeder vertelde haar altijd dat ze een sterrenkind was.
Dus Sneeuwvlokje had bedacht dat ze van de Sterrenplaneet zou moeten komen. Ze dacht veel na over die andere wereld, de Sterrenplaneet. Zou het een mooie planeet zijn? Zouden daar meer kinderen vandaan zijn gekomen? Zouden er nog steeds kinderen wonen? Waarom was zij dan niet op die planeet gebleven?
Diep van binnen wist ze zeker dat haar ouders niet haar ouders waren. Maar dat was niet het enige geheim dat Sneeuwvlokje bij zich droeg.